در سيگموئيد مىكرد . همچنين در اثر فشار دست مختصر دردى هم در كبد داشت . زبان در قسمت خلفى از اندك بارهء زردرنگى مفروش بود . نبض سوداوى و متواتر مىنمود . بيمار ضعف و ناتوانى كبد داشت و احتمال نوبه مخفى در او مىرفت . لاغرى و كمى ترشحات در دستگاه گوارش ، مواد غذائى لازم بدن را به ميزان كافى تهيه نمىنمود و آثار آن مشهود بود . ناراحتى بيمار را از تحريك‌پذيرى روده‌ها دانستم . بر اساس قواعد طب سنتى طبيعت بيمار « سرد و خشك » و جگر اندكى « گرم » تشخيص داده مىشد كه نياز به داروهاى « گرم و تر » داشت . درمان در تاريخ 3 / 1 / 30 نسخه زير را برايش نوشتم : 1 - ريشه خطمى 5 ، گل خطمى 2 ، گل پنيرك 2 ، تخم كتان 5 و تاجريزى 4 ل . دستور دادم داروها را جوشانيده و صاف كنند آنگاه تخم كتان را كوبيده بدان اضافه كرده و پس از يك جوش مختصر مورد استفاده قرار دهند تا روده‌ها را نرم و رفع ورم آن را بنمايد . ( اين نسخه را شخصا آزموده و بسيار مفيد يافته‌ام . ) 2 - جوشانده‌اى مركب از سنبل الطيب 1 ، افسنتين رومى 1 ، بابونه 1 ، رازيانه 1 و پوست بيد 3 ل . اين جوشانده رفع تشنج ، عصبانيت و تحريك در جهاز هاضمه را نموده و موجب مىشود كه ترشحات آن بيشتر شده و رفع سوزش معده گردد . ضمنا نوبه مخفى را زايل و در كبد اثر خوب بجاى مىگذارد . 3 - تنقيه از گل خطمى 2 ، گل پنيرك 2 ، تاجريزى 4 و بابونه 1 ل ( جهت رفع تشنج مقعد و دفع مدفوع در سيگموئيد ) . سپردم بعد از صرف غذا قدرى استراحت كند و حتى بخوابد تا مايعات بدن كمتر دفع شده و بر رطوبت و ترى بدن بيافزايد . - در تاريخ 8 / 2 / 30 آثار بهبود پديدار شد . مخصوصا درد قولون راست در اثر فشار دست كمتر احساس مىگرديد . مدفوع آسان‌تر دفع شده و ادرار بيشتر گرديده بود . داروها تكرار شدند و خاكشير افزوده شد .